Kazimierz Kutz w teatrze

Kazimierz Kutz swój debiut w charakterze reżysera teatralnego przeżył na początku lat sześćdziesiątych, a w latach następnych pracę te kontynuował w teatrach w całej Polsce. Jego ostatnie spektakle miały miejsce w 2001 roku.

Teatr Rozmaitości we Wrocławiu

1961 rok – „Śmierć gubernatora” Leona Kruczkowskiego,

1962 rok – „Skandal w Hellbergu” Jerzego Broszkiewicza,

Teatr Komedia w Warszawie

1964 rok – „Billy kłamca”,

Teatr Klasyczny w Warszawie

1965 rok – „Koncert” Hermana Bhara,

Teatr Kameralny

1965 rok – „Anioł na dworcu” Jarosława Abramowa,

Teatr Telewizji

1965 rok – „Żołnierze” według prozy Ernesta Brylla,

1972 rok – „Sceny z życia Molly Golighly według „Śniadania u Tiffany’ego” Trumana Capote’a,

1981 rok – „Urlop zdrowotny” Stanisława Bieniasza,

1981 rok – „Stary Portfel” Stanisława Bieniasza, jego emisja nastąpiła dopiero w 1989 roku,

1987 rok – „Opowieści Hollywoodu”,

1988 rok – „Wygnańcy Joycc’a”,

1988 rok – „Samobójca” Nikołaja Erdmana,

1989 rok – „Dzieci Arbatu” według Anatolija Rybakowa,

1989 rok – „Do piachu” Tadeusza Różewicza,

1991 rok – „Noc Walpurgii albo Kroki Komandora”,

1994 rok – „Antygona w Nowym Jorku” Janusza Głowackiego,

1994 rok – „Wujaszek Wania” Antoniego Czechowa,

1995 rok – „Emigranci” Sławomira Mrożka,

1998 rok – „Kartoteka rozrzucona” Tadeusza Różewicza,

2001 rok – „Wielebni” Sławomira Mrożka,

Teatr Stary w Krakowie

1965 rok – „Savonarola” Jovana Histrica,

1999 rok – „Twórcy obrazów” ‚Enquista,

2000 rok – „Spaghetti i miecz” Tadeusza Różewicza,

2001 rok – „Damy i Huzary” Aleksandra Fredro,

Teatr na Woli

1977 rok – „Przedstawienie Hamleta we wsi Głucha Dolna” Bresana,

Teatr Wybrzeże w Gdańsku

1978 rok – „Przedstawienie Hamleta we wsi Głucha Dolna” Bresana,

1980 rok – „Już po wszystkim” Edwarda Albee’ego,

1984 rok – „Bałałajkin i spółka”,

1986 rok – „Opowieści Hollywoodu” Christophera Hamptona,

Thalia Theater w Hamburgu

1978 rok – „Przedstawienie Hamleta we wsi Głucha Dolna” Bresana,

Teatr Wyspiańskiego w Katowicach

1978 rok – „Idylla współczesna” Michaiła Sałtykowa – Szczedrina według Siergieja Michałkowa,

1978 rok – „Bałałajkin i spółka”,

1980 rok – „Zapach dojrzałej pigwy” Iona Druce’a,

Teatr Powszechny w Warszawie

1979 rok – „Wróg ludu” Henryka Ibsena,

1980 rok – „Kopciuch” Janusza Głowackiego,

Teatr Ateneum w Warszawie

1982 rok – „Śmierć Dantona” Georga Buchnera,

1983 rok – „Zwierzenia służki Zerliny według Hermana Brocha,

Scena na Piętrze w Poznaniu

1983 rok – „Dwoje na huśtawce” Williama Gibsona,

Teatr Wielki w Warszawie

1990 rok – „Halka” Stanisława Moniuszko,

Teatr Mały w Warszawie

1992 rok – „Sami porządni ludzie” Gratien Gélinasa,

Teatr Narodowy w Warszawie

1999 rok – „Kartoteka” Tadeusza Różewicza,

2000 rok – „Na czworakach” Tadeusza Różewicza.

Osobom, które nie miały przyjemności zobaczyć sztuki reżyserowane przez Kazimierza Kutza na żywo
z pewnością ucieszy fakt, że mogą one zobaczyć je przy użyciu telewizorów z serwisu pndig.pl, które wiernie oddadzą to co chciał przekazać swoim odbiorcom reżyser.